OPIS RASY GOŃCZY POLSKI
Kraj pochodzenia:
Polska.
Klasyfikacja FCI:
Rasa uznana przez FCI w dniu 10.11.2006 r. - nr 354,
klasyfikuje się do grupy VI tj. psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
Zarys historyczny:
Gończy polski jest rodzimą polską rasą, wywodzącą się z
terenów Polski południowej (Bieszczady, Beskidy, Pieniny i Podhale). Gończy
Polski to oficjalna nazwa przyjęta przez Zarząd Główny Związku Kynologicznego w
Polsce w 1983 r. dla piątej rodzimej rasy psów. W 2000 r. Zarząd Główny Związku
Kynologicznego w Polsce rozszerzył wzorzec rasy w zakresie dopuszczalnych
umaszczeń.
Wygląd ogólny, proporcje:
Pies lekkiej, zwartej, sprężystej budowy (o cieńszym
kośćcu niż ogar polski) świadczącej o dużej ruchliwości i odporności na trudne
warunki pracy w terenach górskich. średniego wzrostu, nie
przekraczający
Charakter i otoczenie:
Zrównoważony, łagodny, jest psem brawurowo odważnym, ale
też roztropnym i inteligentnym. Energiczny, zwinny, roztropny, wytrzymały,
zrównoważony, bardzo podatny na tresurę (posłuszny). Nieagresywny, ale nieufny
w stosunku do obcych. Znakomity i nieoceniony stróż. Wyborny i niezastąpiony
kompan wszelkich wycieczek. Mimo krótkiej sierści jest bardzo odporny na
warunki klimatyczne. Dobrze współżyje z innymi zwierzętami, znakomicie radzi
sobie zarówno w domu z ogrodem, jak i w warunkach miejskich (w mieszkaniu
niekłopotliwy). Powinien mieć możliwość swobodnego wybiegania się. Wobec
właściciela i jego rodziny wierny, oddany przyjaciel, a nawet wylewny. O ile
właściciel zapewni mu odpowiednie żywienie i ruch, nie będzie sprawiał żadnych
kłopotów. Wobec obcych zachowuje się nieufnie i z rezerwą. Wieloletnie
obserwacje nie wykazały u niego skłonności do żadnych chorób dziedzicznych.
Użytkowanie:
Używany do polowania na zwierzynę płową i czarną, w szczególności na dziki,
sporadycznie na zające i lisy na terenach górskich południowej Polski. Charakterystyczny
melodyjny gon o zmieniającej się tonacji, u suk znacznie wyższy.
Głowa:
Szlachetna, proporcjonalna do całości. Mózgoczaszka tej samej długości co kufa, lekko wypukła. Guz potyliczny wyczuwalny,
ale nie wyrazisty. Stop słabo zaznaczony. Nos czarny, nozdrza rozwarte. Wargi
mięsiste, dobrze pokrywające uzębienie, z niewielką fałdą w kątach szpary pyska. Uzębienie mocne, równe, białe, zgryz nożycowy, pełny
komplet zębów pożądany. Oczy średniej wielkości, wyraŹnie skośne, ciemnobrązowe
o łagodnym wyrazie, nie ukazujące białek, powieki nieobwisłe. Uszy zwisające, lekkie, trójkątne, średniej
wielkości, osadzone nisko na wysokości zewnętrznego kąta oka. U nasady
szerokie, przednim brzegiem przylegające do policzków, u dołu zaokrąglone,
pokryte gładką, jedwabistą sierścią.
Szyja:
średniej długości, muskularna, dość gruba, umiarkowanie
wzniesiona, w przekroju owalna. Skóra na szyi luŹna, ale nie
tworząca podgardla.
Tułów:
Grzbiet prosty, dobrze umięśniony. Kłąb zaznaczony.
LędŹwie szerokie, dobrze umięśnione. Klatka piersiowa głęboka, sięgająca do
łokci, przedpiersie miernie zaznaczone, żebra daleko zachodzące. Brzuch
łagodnie podkasany.
Ogon:
Sięgający do stawu skokowego, średniej grubości, dobrze
pokryty włosem, ze śladem szczotki. W spokoju opuszczony i wygięty szablasto, w
napięciu nieco powyżej linii grzbietu.
Kończyny:
Kończyny przednie oglądane od przodu proste. Odległość
od łokcia do podłoża równa się połowie wysokości w kłębie. Łopatki długie,
skośnie ustawione. Ramiona ustawione w stosunku do łopatki pod kątem lekko
rozwartym. Łokcie skierowano do tyłu, nic odstające, ani zbyt mocno
przylegające. Przedramiona proste, suche, przekrój kości owalny. śródręcza
suche, sprężyste, lekko wychylone do przodu. Łapy zwarte, lekko owalne. Palce
wypukłe, lekko wysklepione. Pazury ciemne. Opuszki o grubej skórze. Kończyny
tylne oglądane od tyłu proste. Uda szerokie, muskularne. Podudzia silnie
umięśnione. Stawy skokowe nisko osadzone, Łapy jak u kończyn przednich. Wilcze
pazury należy usuwać u szczeniąt.
Szata i umaszczenie:
Włos na tułowiu twardy, sztywny i przylegający. Podszerstek gęsty, obfitszy zimą, słabszy latem. Na głowie
i uszach włos krótki, jedwabisty.
Umaszczenie:
Czarne z wyraŹnie odgraniczonym podpalaniem
czerwono-brązowym, czekoladowe podpalane i rude w różnych odcieniach.
Podpalanie nad oczami, na kufie, podgardlu, piersi, wewnętrznej i tylnej
stronie ud, w okolicy odbytu, na palcach, na dolnej stronie ogona do 1/3 lub
1/2 jego długości. Małe białe znaczenia na palcach i piersi nie stanowią wady.
Wzrost:
Wysokość w kłębie: psy 55 -
Waga:
Wzorzec nie określa – w zależności od wzrostu, z
obserwacji 22 –
Wady:
Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady
obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia. Zgryz cęgowy; za długi
lub za krótki tułów; wysokonożność; jasne, okrągłe
oczy; zbyt cienka kość; niedostatecznie wyraŹnie odgraniczone podpalanie; zbyt
rozległe podpalanie.
Wady dyskwalifikujące:
Przodozgryz, tyłozgryz,
wnętrostwo.
Uwaga:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w
worku mosznowym.
Źródło:
http://www.dukat-gonczypolski.eu/index.php/pl/wzorzec-rasy